စိတ္ကူးတဲ့ရာ ေရးသည္
အေမနဲ႕ ဖုန္းေျပာျဖစ္သည္။ အေမလဲ တဦးတည္းေသာ သားကုိေတြ႕ခ်င္ေနေပမည္။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိ ကုိယ္မျပန္ျဖစ္သည္မွာလဲ ခုဆုိ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္လာခဲ့ျပီ။ သူမ်ားေတြျဖင့္ တႏွစ္ေလာက္ဆုိ တခါျပန္ ႏွစ္ခါျပန္ႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္လဲ ျပန္ခ်င္သည္ ဒါေပမဲ့ မျပန္ခ်င္ေသးဘူးဟု ဆုိရလွ်င္လဲ မွန္ေပသည္။ မျပန္ခ်င္သည္ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာထဲတြင္ က်ေနာ္လွည့္ပတ္ေနသည္မွာ အခ်ိန္အတုိင္းအတာတခုထိ ရွိလာခဲ့ေလျပီ။ အေ၀းေရာက္ေနေသာ သား၊သမီးမ်ားကုိလဲ မိဘ၊ေဆြမ်ိဳးမ်ားက ေတြ႕ခ်င္သည္မွာအဆန္းေတာ့မဟုတ္လွေပ။
လက္ရွိအသက္ကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ လူပ်ိဳအရြယ္ဆုိသည္ထက္ ဆယ္စုႏွစ္တခုကုိေက်ာ္လြန္လာခဲ့ျပန္ျပီ။ ဘာမွ မယ္မယ္ရရအလုပ္အကုိင္မရွိ ဘယ္အရာကုိမွ ဦးေဆာင္ႏုိင္စြမ္းလဲ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ရွာမေတြ႕ေသး ဒီအတုိင္းဆုိ တသက္လုံး သူမ်ားလက္ေအာက္ခံအျဖစ္ေရာက္ေနေပဦးမည္။ ေသခ်ာစဥ္းစားဦးမွ ျဖစ္ေပမည္။ စလုံးေရာက္ေတာ့ လူတုိင္းက ေငြကုိ စုေဆာင္းမိသည္ဟု ထင္ျမင္ေနေပမည္။ တကယ္ေတာ့ ဒီေရာက္တဲ့လူအခ်င္းခ်င္းသာ နားလည္တတ္သည္။ ဒီမွာ ဟုိနားကကုန္ ဒီနားကကုန္နဲ႕ ကုန္ေပါက္ေတြခ်ည္းေတြ႕ေနရသည္။ လကုန္ျပီး အသုံးစရိတ္ေတြႏုတ္ၾကည့္ေတာ့ တခါတရံ - ေတာင္ျပခ်င္သလုိလုိ း) ဘာဆက္လုပ္မည္နည္း....
ေတာင္ေပၚကုိလြမ္းသည္။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕က တုိ႕ဟူးေႏြးေလးကုိ ၾကာေကြးေၾကာ္ေလးထည့္ျပီး စားခ်င္သည္။ အေမခ်က္သည့္ ငါးေခါင္းဟင္းမ်ိဳးစားခ်င္သည္။ အေမ့ရဲ႕လက္ရာ ငရုတ္သီးဆားေထာင္းေလးလဲ စားခ်င္သည္။ ငရုတ္သီးဆားေထာင္းေလးထဲတြင္ အသားေျခာက္ေၾကာ္မြမြေလးထည့္ေထာင္းတတ္ေသာ ရန္ကုန္က အေဒၚျဖစ္သူရဲ႕ လက္ရာလဲ တမ္းတမိျပန္သည္။ မေတြ႕ရတာၾကာျပီျဖစ္ေသာ ညီ၊ညီမ၀မ္းကြဲေလးေတြ ေတြ႕ခ်င္သည္။ အမမွေမြးေသာ ေမ်ာက္သုံးေကာင္ကုိလဲ ေတြ႕ခ်င္သည္။ ခုေတာ့ အလုပ္ကုိ ေအာက္တုိဘာျပန္မည္ဟု ၾကိဳေျပာထားသည္။ ေအာက္တုိဘာဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီး တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲရွိေပမည္။ ဒါဆုိ ပြဲထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ သြားကဲမည္။ အေမ့ရဲ႕ ထမင္းနဲ႕ဟင္းကုိ အားရပါးရ လက္နဲ႕စားဦးမည္ း)
ကုိယ့္ရြာမွာ ေႏြေရာက္လာေတာ့မည္။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မည္။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ေလတံခြန္(စြန္)ေတြ လြတ္ေနၾကေတာ့မည္။ လူက အသက္သာၾကီးလာတယ္ ငယ္တုန္းက ေဆာ့တာေတြ အကုန္ေဆာ့ခ်င္ေနတုန္း (သူငယ္ျပန္တာေတာ့ မဟုတ္ႏုိင္).. ေလတံခြန္လြတ္ခ်င္သည္ စိတ္ကူးထားသည္ ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး ဒီျပန္လာခဲ့ရင္ ရစ္ဘီးလုံးကုိ ယူလာမည္ စြန္အတြက္ကေတာ့ ဆီစိမ္စကၠဴေတြယူလာမည္ း) ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ရဲ႕ ေတာင္ခြ်န္းေပၚတက္ျပီး စကၠဴေလယာဥ္ေလးေတြ လြတ္ခ်င္သည္။ စ၀္စံထြန္းနားက လမ္းေဘးအသားကင္ဆုိင္ေလးကုိ သတိရသည္။ အဲ့ဆုိင္ေလးက လမ္းေဘးဆုိင္ေပမဲ့ အခ်ဥ္ကေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းသည္ အာလူးကင္၊ရုံပေတသီးကင္ စသည္ျဖင့္ အကင္မ်ိဳးစုံရေပသည္။ သတိရသည္။ အေဒၚျဖစ္သူ အင္းေလးသမ ခ်က္ေကြ်းေသာ ငါးဖယ္နဲ႕ ေရမုန္ညွင္းအရည္ေသာက္ေလးလဲ ေသာက္ခ်င္ျပန္သည္။ ငါးဖယ္ဆုိလုိ႕ ဒီစလုံးေရာက္ျပီးကတည္းက ငါးဖယ္ဆုိတာ မျမင္ဖူးတာၾကာေပါ့။
ဒီေန႕ ေန႕လည္စာလဲ သြားေနၾကအတုိင္း၊ စားေနၾကအတုိင္းေပါ့ အရသာမရွိတဲ့ တရုတ္လုပ္ အစားအစာသာ စားရေပဦးမည္။
ညစာလားးးးးးး ညစာကေတာ့.... မဆုိးပါဘူး..... မဆုိးပါဘူး ....မဆုိးပါဘူး......
လုပ္ခ်င္တာေတြ၊ စားခ်င္တာေတြ မွတ္ထားလုိက္ျပီ း) တကယ္ျပန္ျဖစ္ရင္ ဒီပုိစ့္ကုိ ျပန္ဖတ္ျပီး စာရင္းျပဳစုရမည္။ Update လုပ္ရမည္ း)
လူသားတုိင္းသည္ လြတ္လပ္စြာ ေ၀ဖန္ခြင့္၊ ျငင္းဆုိခြင့္ ရွိပါသည္။
ေလးစားလ်က္ ေတာင္ေပၚသား
